Logopeda
mgr Daria Michnikiewicz

Z wykształcenia jestem pedagogiem oraz logopedą. Ukończyłam studia magisterskie z zakresu pedagogiki, specjalność edukacja przedszkolna i wczesnoszkolna oraz studia podyplomowe z logopedii. Współpracuje z dziećmi młodszymi, jak i starszymi, które rozpoczynają naukę w szkole podstawowej.

Na moich zajęciach przede wszystkim:

  • korygujemy wady wymowy poprzez ćwiczenia, gry i zabawy logopedyczne,
  • wywołujemy głoski, które dotąd dziecko nie potrafiło powiedzieć lub zastępowało je innymi głoskami,
  • usprawniamy aparat mowy poprzez ćwiczenia warg i języka,
  • doskonalimy prawidłowy układ oddychania.

Oferta

null

Terapia logopedyczna

30 min. 50 zł
null

Terapia logopedyczna

45 min. 70 zł
null

Diagnoza logopedyczna

45 min. 70 zł

Na diagnozę logopedyczną dziecka proszę przygotować informacje o:

  • przebiegu ciąży i porodu,
  • sposobie karmienia dziecka w okresie niemowlęcym i poniemowlęcym,
  • etapie rozwoju dziecka (kiedy pojawiły się pierwsze słowa, zdania; czy występuje u dziecka np. ssanie kciuka?)
  • ogólnym stanie zdrowia dziecka (czy często choruje? czy było objęte opieką specjalisty, np. ortodonty?)

Jak zapobiegać wadom wymowy u dzieci?

Nieprawidłowości w wymowie pojawiają się wraz z rozwojem mowy dziecka i wtedy najczęściej wymagają interwencji logopedy.
Warto jednak wiedzieć, że wadom wymowy można zapobiegać lub zminimalizować ryzyko ich wystąpienia.
Przeciwdziałać nieprawidłowościom rozwoju mowy dzieci możemy już w bardzo wczesnym dzieciństwie.

Jeśli nasz maluch ma skrócone wędzidełko podjęzykowe, najlepiej podciąć je po pierwszym karmieniu – ssąc pierś, dziecko zapobiegnie zrostowi w miejscu podcięcia i będzie mogło ćwiczyć język.

Bardzo ważne w nauce mowy jest wkładanie paluszków do buzi.
Dzięki temu dziecko poznaje swoje ciało, odczula (jeśli jest jakaś nadwrażliwość w tej okolicy) oraz przesuwa granicę odruchu wymiotnego, dzięki czemu nie będzie miało w przyszłości problemów z jedzeniem i będzie sprawnie posługiwało się narządami wymowy.

Podawanie dziecku smoczka – „uspokajacza” może doprowadzić do powstania w przyszłości wad zgryzu, zwłaszcza gdy dziecko używa go zbyt długo.
Dla dobra dziecka warto więc odstawić smoczek, zanim pojawią się zęby, a najpóźniej do 2. roku życiu.

Od tego, jak sprawnie nasze dziecko je i pije, zależy jego wymowa. Należy zadbać, by zdobywało odpowiednie doświadczenia w tym zakresie.
Nie trzeba zwlekać z rozpoczęciem karmienia łyżeczką, proponowania picia z kubeczka, a następnie nauki odgryzania kęsów. Gdy dziecko samodzielnie siedzi i ma już kilka ząbków, możemy zacząć naukę „dorosłego” sposobu jedzenia.

Ponieważ mowa dziecka rozwija się na przemian z ruchem, należy zadbać o prawidłowy rozwój ruchowy maluszka, zwłaszcza jeśli widzimy, że później niż rówieśnicy zdobywa kolejne umiejętności t.j: pełzanie, siadanie, raczkowanie.

Jedną z bardzo powszechnych wad wymowy jest seplenienie międzyzębowe. Istnieje wiele przyczyn tej wady wymowy, a jedną z nich jest używanie popularnych kubków – „niekapków” z wystającym dzióbkiem.

Picie z takiego dzióbka przypomina picie z butelki ze smoczkiem – język jest płasko ułożony w buzi, nie musi się unosić ani mocno pracować podczas picia, więc staje się słabszy, a następnie zaczyna się wysuwać z buzi.
Alternatywą dla kubków – „niekapków” są kubki „360 stopni”. Kubki te są tak skonstruowane, że picie z nich wymaga takiej samej pracy jak picie ze szklanki, a dzięki możliwości zassania płynu nic się z nich nie wylewa.

Jeżeli zależy nam na prawidłowym rozwoju mowy dziecka,

ćwiczenia logopedyczne możemy wprowadzać bardzo wcześnie (już kilkumiesięcznym niemowlętom), po prostu zachęcając dziecko do naśladowania min, które mu pokazujemy, wydawania dźwięków, a starsze do dmuchania np. na piórko czy kawałki delikatnego papieru. Takie zabawy dadzą maleństwu dużo radości, a jednocześnie pomogą lepiej opanować mowę.